Początki anoreksji
Początki anoreksji „Kiedy po raz pierwszy rozpoczęłam stosowanie diety, określiłam pewną ilość jedzenia, którą mogłam zjeść każdego dnia -zazwyczaj porcję jak dla ptaszka. Cierpiałabym bardzo długo, je-1 żeli moje plany nie powiodłyby się z powodu na przykład zaproszenia na lunch. Zjedzenie dużego posiłku w środku dnia było dla mnie źródłem takiego poczucia winy ciągnącego się przez wiele dni później, że graniczyło to z paranoją! Odnosiłam się do mojej diety w sposób niemal religijny. Ale nagrodą dla mnie był zawsze baton kokosowo-miodowy w piątkowe popołudnie, a w ciągu weekendu pozwalałam sobie na jedzenie chleba". Decyzja o przestrzeganiu diety dla uzyskania szczuplejszej sylwetki może być spowodowana przez różne czynniki, w zależności od osobowości kobiety i szczególnych okoliczności, w ja- j kich się ona znajduje. Często początek anoreksji u młodej dziewczyny występuje, gdy zda sobie ona sprawę, że nie podoba jej się własna sylwetka lub wymiary ciała. Jak to już stwierdzono, skupianie się na własnej sylwetce i wymiarach jest powszechne wśród dorastających dziewcząt, ale w przypadku tych, u których rozwija się anoreksja, przechodzi ono w obsesję. Przesadne skoncentrowanie się młodej kobiety na własnym ciele i wadze często pojawia się w związku z jakimś wyzwaniem, któremu należy sprostać. Na przykład rodzina lub znajomi drwią z jej wagi lub sylwetki, albo bierze ona udział we współzawodnictwie przyjaciółek w chudnięciu. Napięcia w rodzinie mogą być bardzo ważnym czynnikiem w wyzwalaniu jadłowstrętu. Najczęstszym jednak powodem jest walka między poczuciem zależności a chęcią bycia niezależnym od jednego lub obydwojga rodziców, którzy zazwyczaj dostarczają mieszanych lub sprzecznych komunikatów, na przykład „musisz być niezależna, ale potrzebujemy cię w domu".